Voorstelling gecreëerd op 24 november 2026 in het Théâtre de Namur
Alleen op het podium brengt Lucile een familie uit de Jura weer bij elkaar, die in de war is door de komst van de ziekte. Over kanker wordt niet gesproken. Er wordt gelachen, gegeten en gedanst, maar wanneer de woorden toch dringend worden, nemen de stiltes en het onuitgesprokene de plaats in.
Op het podium speelt Lucile met tederheid en humor familiescènes na. Ze laat tijdperken, plaatsen, levende en overleden personen met elkaar in dialoog treden. Uit deze echo’s ontstaat een poëzie die de wreedheid van kanker en de verstoorde relaties van een familie die geconfronteerd wordt met de mogelijkheid van de dood, verzacht. Maar hoe kun je spreken als alle deuren zich sluiten uit te veel bescheidenheid en angst? Dankzij een intensief werk rond zang en stem verkent Lucile Charnier nieuwe, meer gevoelige manieren van ‘zeggen’, om de schoonheid te vieren die schuilt in de extreme kwetsbaarheid van het lichaam.In een vorm die taboes doorbreekt, bekijkt L’Appel des mutantes de ziekte met zachtheid en helderheid naar de ziekte. Zo ontstaat een vorm die diepgaand spreekt over liefde, vreugde en schoonheid.
Contactpersonen voor zorg: Hélène Beutin en Angèle Baux-Godard
Kostuumontwerp: Ateliers du Théâtre de Liège
Productie Théâtre de Namur
Coproductie La FACT, Théâtre Varia, Théâtre de Liège, La Coop vzw en Shelter Prod
Steun van taxshelter.be, ING, Tax Shelter van de Belgische federale overheid, Fédération Wallonie Bruxelles / Service Théâtre, La Maison Poème, Le Château de Monthelon, MoDul asbl, Le BAMP
