Les Larrons en baskets bleues

Op 16 augustus 1977 in Memphis, Tennessee, werd het levenloze lichaam van Elvis Presley – slachtoffer van een hartaanval – gevonden op de vloer van zijn badkamer, waardoor miljoenen bedroefde fans over de hele wereld achterbleven.

 Deze datum blijft tot op de dag van vandaag voor elke respectvolle imitator een vreselijke dag die klinkt als het verschijnen van een onverzadigbaar verlangen. Daarom komen Jean-Damien, Joël, Pascal en Mathurin elk jaar samen in een zaal die hun dromen onverschillig ontvangt om op hun eigen manier de brandende en eeuwige aanwezigheid van de koning van de rock-‘n-roll te vieren.

Toch heeft deze 16 augustus dit jaar een vreemde smaak voor deze vier eenzaten die troost zoeken in de figuur van de King: het zal de laatste zijn voor Joël. Een nieuws dat hun levens zal veranderen en tussen hen naar boven zal brengen wat ze diep begraven achtten, en deze laatste bijeenkomst zal transformeren in de meest buitengewone wake.

Met Les Larrons en baskets bleues tekent de jonge regisseur Héloïse Ravet, al goed bekend bij het Théâtre de Liège (Œdipus, Outrage pour bonne fortune), een gevoelig werk over de onweerstaanbare behoefte aan vriendschap van mensen, klaar om alles te doen om elkaar weer te zien.